Benji`s Brein : Waarom Utopia?

Nou het zit erop hoor. Afgelopen zaterdag was het kickboksgala. Een ongelooflijke apotheose van een paar maanden hard trainen, en beurse benen. Voorafgaand waren we natuurlijk al mentaal voorbereid op de ervaring in de ring. Fitz en al de jongens en meiden van Fitz Gym, die ons al die tijd getraind hebben, vertelden ons een beetje wat we konden verwachten. Ik spreek nu dus uit eigen ervaring dat het met niets te vergelijken is. Het voelt als iets heel tofs maar dan keer 1000. De rest van de zaal houdt op te bestaan wanneer je in de hoek staat, en je bent op jezelf en je training aangewezen. Pijn bestaat niet, en je focus ligt op een niveau, van dat na de verorbering van twee pallets energydrink. Geweldig! En bij deze wil ik Bjorn nogmaals feliciteren met de winst. We hadden allebei graag de pot afgespeeld maar in principe is het ook gewoon een technische knock out dus Congrats!

Mooi om te zien ook dat er weer een hoop nieuwe gezichten hun weg naar Utopia hebben gevonden. Ze kwamen voor het gala, maar waren onder de indruk van deze plek, en van ons als bewoners. Buiten de vraag hoe het met mijn oor ging (scheurtje in mijn trommelvlies, komt wel goed hoor), kreeg ik ook vaak de vraag waarom ik nou eigenlijk Utopia binnen ben gestapt. Sommige mensen begrijpen er bij voorbaat al niets van, anderen denken hier makkelijk een paar maanden te kunnen vertoeven. Bof ik even dat ik hier woon!

De belangrijkste reden voor mijn aanmelding, is het bereik wat je hier hebt. Utopia is toch ook een soort van platform, en ik heb over een hoop zaken een mening waarvan ik vind dat die gehoord mag worden. Een van de dingen die ik hier aan wil kaarten is de armoede in Nederland. Er leven meer dan 400.000 gezinnen onder de armoedegrens. De cijfers zijn bekend, maar op de een of andere manier lijkt het wel alsof het een soort van geaccepteerd is. Dat begrijp ik niet. Kinderen die op de basisschool zitten, en die worden ziekgemeld op de dag waarop ze verjaren. Niet omdat ze ziek zijn, maar omdat er thuis simpelweg geen geld is voor traktaties. Om de kids de gemene opmerkingen te besparen houden de ouders ze maar thuis. Begrijpelijk, maar schrijnend. Echt. Zoiets doet me gewoon pijn. Ik breek dan ook vaak mijn brein over hoe dat nou het beste aan te kaarten, zodat het bereik het grootst is. Veel instanties die zich voor deze doelgroep inzetten hebben privacy hoog in het vaandel, en er rust nog een groot taboe op armoede in Nederland. Laat deze column maar het begin zijn van de discussie. Welvaart in Nederland….niet voor iedereen helaas.

Samengevat zit ik dus hier vanwege mijn idealen. Totale gelijkheid zal er nooit komen, maar iets eerlijker mag het wel verdeeld worden vind ik. En ondertussen houd ik me bezig met dingen die ik buiten nooit zou kunnen doen. Zoals kickboksen op een gala bijvoorbeeld. Of Nick en Simon die in je huiskamer optreden. En tijdens dat optreden de wens van een vrouw (die lijdt aan MS en Fibromyalgie) in vervulling kunnen laten gaan, om eens bij een concert van hen aanwezig te kunnen zijn. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Dus

Daarom Utopia!

X

Benji

(Voor suggesties over ons armoede probleem : inwoners@talpa.tv)