Benji`s Brein : Utopia Weekoverzicht (volgens mij;)

Afgelopen week was zoals elke week hier in Utopia, weer een bewogen week. Dinsdagochtend stond Signe hier aan de loods deur. Welke trouwens “under heavy construction” is. We hebben namelijk met de groep besloten om –ongeacht of Utopia blijft bestaan- te blijven investeren in ons huis, onze tuin en ons dierenarsenaal, maar daarover later meer.

Signe kwam tassen brengen voor de actie Bag to the future. Een initiatief van twee Amsterdamse vrouwen die graag iets wilden betekenen voor de vluchtelingen op Lesbos. En dan voornamelijk de kinderen. We hebben gaandeweg de week meer dan 400 rugzakjes gecontroleerd op inhoud, en gesorteerd op leeftijd. Ik spreek namens iedereen als ik jullie vertel dat zoiets je niet in de koude kleren gaat zitten. Ontroerende persoonlijke briefjes in sommige rugzakken raakten ons allemaal diep. Verdriet en onmacht, en het gevoel van tenminste IETS kunnen doen, wisselde elkaar in rap tempo af. Hartverwarmend om te merken dat het leed van de kinderen ook buiten Utopia erg leeft, en mensen bereid zijn om te helpen in woord en daad. Het heeft bij mij persoonlijk in elk geval weer voor het nodige relativeringsvermogen gezorgd. En het heeft me hoop, vertrouwen en een waardevol inzicht gegeven. Utopia betekend ook heel erg dat je kunt vertrouwen op je medemens. Dat wat moet gebeuren, gebeurt. Zonder twijfel. Een fijn gevoel! Als de “rugzakjes met vreugde” in Lesbos aangekomen zijn, komen de foto`s op de Utopiacourant. Laat je inspireren.

Een andere inspirerende gebeurtenis van afgelopen week, is de geboorte van onze jongste Utopia-telgen; de kwartels. Wat een wonder is het toch wanneer zo`n klein kwarteltje twijfelachtig, maar desalniettemin vastberaden, de schil van zijn ei doorprikt. Dat is pas “uit huis gaan”! Wij kunnen er uren naar kijken. Wim is zelfs zo (dier)vriendelijk geweest om samen met Bas een Kwartel-Villa te bouwen. Kunnen we, wanneer het weer hondenweer is, lekker naar onze “real-life Kwartel-T.V.” kijken. Erg rustgevend kan ik je vertellen. Het fascineert me ook, nieuw leven. Nieuw leven doet me dan weer denken aan de lente. En dat terwijl gisteren de herfst begonnen is. De herfst, wederom een seizoen vol van symboliek. Ik schreef er ooit een gedicht over, en ondanks het bladgroen nog fier aan de bomen prijkt, wil ik hem toch graag met jullie delen :

De Herfst

Dansende boomtoppen laten gewillig hun blad vallen.                                                                              De natuurlijke drang naar groei gaat hand in hand met het loslaten van dat wat overbodig blijkt.

Het is herfst. Een mooie tijd om los te laten.

Dat wat rest, is een schitterend kleurenpallet. Ervaringen, oude pijnen, achterhaalde denkpatronen en een hoop mooie bladeren op de grond.

Zie het.

Om in de winter, als de stilte gecreëerd wordt door een dik pak sneeuw, naar binnen te keren.     Kijk wie je bent, en wie je wilt zijn. In de lente ontkiemd je nieuwe IK.

Loslaten begint in de wind, groei is onvermijdelijk.

Tijd om mijn laarzen aan te trekken. En plassen te gaan stampen.

Het is Herfst.

————————————————————————————————————-

Tot ziens op de markt komend weekend, en anders tot lezens volgende week!

X Benji